Me gjekk mykje i butikkar. Kjøpte ikkje så mykje, mest fordi 80-tals gul, grøn, turkis og kvitt ikkje er heilt mi greie. Me kjøpte visst mest bøker. Og solbriller.
Det var vår i London.
Men det var fint å rusle rundt i ein skikkeleg by. Verte skikkeleg skitten berre av å vere ute, folk overalt og fleire drosjar enn det er innbyggjarar i Noreg.
Dei einaste bileta eg har er teken fordi me skulle vise ungane at:
1. Våren er på veg.
2. Me var ved det slottet der Store Vennlige Kjempe og Sophie snakka med Dronninga av England.
Vel heime vart me møtt av eit vasskoppemonster.
Fint ute.
Fint å vere heime.
Then, welcome back!
Velkommen tilbake.
Og god bedring til vannkoppmonsteret.
Velkommen tilbake.
Håper Vasskoppmonsteret ditt ikke klør for mye!
Åh, våren finst. Då kjem den kanskje hit ein dag også.
Der er du!
Det finnes ikke noe vannkoppemonster. Bare en vidunderlig, klok og tålmodig liten gutt som er heldig med valg av mormor og morfar.
Eto, det var så fint sagt at jeg snufset litt.
Det er snart to måneder siden jeg var i London. Jeg vil tilbaaaaaake!
Vår, London, åh.
Fint at du er tilbake.
Heia Norge! ?
Eto: Du har uendeleg rett. Men det har du jo stort sett alltid. *klem*