Eg har hatt det vanskeleg lenge med heile Jack Sparrow. Eg er så veldig glad i piratar, skjønnar du. Eg kan ikkje komme nærare inn på det. Mor mi les blåggen.
Men eg likar piratar.
Eg såg den første Pirates of the Caribbean-filmen sikkert sju gonger
Så kom oppfølgaren. Eg gledde meg veldig. Men ho der beinrangelet øydela alt. Ikkje trudde eg på at ho var glad i Orlando, og dei der kåte blikka ho sendte Johnny, nei, ho likna ei luremus. Ei anorektisk, trynepen luremus som lagar seg kåt for at menn skal beundre ho endå meir. Keira Knightley. Sensualitetens eigen Jar Jar Binks.
Og på toppen av alt dette elende viste det seg at PotC II berre var to og ein halv time reklame for PotC III.
Eg har ikkje sett den. Trearen, altså. No skal eg. I kveld.
Dette er grunnen til at eg aksepterte å bytte ut den snertne, kvite åttitals B&O’en for ein flatskjerm.
Tenk om eg hatar den. Tenk om den er bra. Tenk om.
