Nær og borte

Eg sit her ved pc-en, eg er slett ikkje borte. Men eg les altså gjennom korrekturen. Boka er ferdig skrive, ferdig språkvaska, og no snart ferdig korrekturlese.

Eg har stive skuldre, høgre peikefingertupp klør og prikkar, eg er redd og eg er sur og stressa.

Leveringsblues.
Torsdag morgon er ny (og aller siste) korrekturfrist, fredag morgon er siste illustrasjonsfrist.

Eg har separasjonsangst, prestasjonsangst, det er tristesse og mageknip og hovudverk.

Eg skal blogge og vere blid igjen snart. Ber over med meg.