Fireåringen er i den magiske alderen der ting skjer på ordentleg fordi ein finn på dei. Han er lite oppteken av smålege ting som narrativ og sluttpoeng. Derfor pleier vitsane hans ende med at nokon andre seier «no er det middag» eller «no må du pusse tenner».

I går fortalte han denne veldig fine vitsen:

Fireåringen: Det var ein gong ein tomat. Så kom det ein bil køyrande. Så kom det eit fly og kræsja rett inn i bilen. Pang! Kræsj! Og så kom det eit romskip og kræsja rett inn i flyet! Wham! Pang! Og så kom det eit lyn og traff romskipet! Ka-pang!

Eg: Kva skjedde med tomaten då?

Fireåringen: Den måtte slåss med ein dinosarus rex.

Advertisements