Eg skulle så gjerne gje deg noko. Nesten kva som helst, noko lite eller stort. Eg syns du fortener det. Du har halde ut med meg lenge, vist alt frå høfleg interesse til entusiasme og mutt likegyldighet overfor alt eg har komme med. Kva som helst, lite og stort. Du har tålt meg, latt meg vere her, halde ut. Og eg har ausa ut av meg, høyrt meg sjølv vere ei kaklande høne i ein garasje med for mykje ekko, eg har vore vittig, ettertenksom, spak, original, og alt det motsette. Der har du vore, på stolen din, rett der. Eg skal ikkje spekulere. Eg får aldri vite kva du tenkte. Men eg syns du fortener at eg gjev deg noko. Nesten kva som helst.

Eg har berre ingenting å tilby.
Orsak.

Reklamer