Sånn heilt malapropos dei siste postane her på bloggen, så har eg vore til einslags kamptrening i dag. For første gong. Eg er litt øm i ryggen og skjelven i armane, men overraskande bra i bekkenet. Eg var klønete og sveitten dreiv, og eg er veldig stolt av meg sjølv. Eg kan verkeleg ikkje slå, og sparking har det vore fint lite av dei siste tretti åra. Men det skal det bli ei endring på.

Eit stykke igjen, dog.

Advertisements