Skinn til salgs, om du kan fange bjørnen

Eg skriv no dei siste kapitla av Song for Eirabu. Redaktøren min er sjukmeld og skal skifte jobb. Eg satsar på at det ikkje handlar om meg. Men det som handlar om meg, er å få boka ferdig. Ny redaktør kjem ikkje på plass før etter sommarferien. Juli er visst forlaget stengt eller noko.
Første del av boka er gjennomlese og omskrive fire, fem gonger. Minst. Den nye redaktøren skal få siste del rått og ubearbeidd, i alle fall av menneskehender. Ja, eg går sterkt utfrå at eg ikkje er heilt menneskeleg, sidan fingeravtrykket mitt no er avvist som uleseleg ved to forskjellige flyplassar.
Han er ikkje på plass ved forlaget før 1.august.
Så er det pirk og endringar, omarbeiding og omskriving.
Så er det korrektur.
Og så skal boka trykkast.

Eg trur Haugen bok er ute etter å stresse meg. Eventuelt trur dei at folk utan fingaravtrykk er supereffektive. Superhuman, du veit, slike som kommuniserer utvunge på internett. Dei fattige skal ha takk.
Og dei finaste folka, fantasynerdane, er som vanleg først ute med alt som er kult. *knegg*

Advertisements