Eg har ingenting å seie. Eg er i eit emohjørne. Og så orkar eg ikkje min eigen blogg med den der forrige posten øvst på sida.

Då er det vel ikkje anna å gjere enn å reintrodusere (kva faen, er det eit ord?) Neil. Det fins eit anna youtubeklipp med betre kvalitet (høgare lyd, meir lys) men der har dei klypt bort kva han seier om å ha dikt med i novellesamlingar, og det går ikkje an. Så her er altså Neil som både forklarar dikt i novellesamlingar OG les eit dikt.

Og for å gjere det heile overdådig lekkert og attråverdig, sleng eg på eit par andre bilete av forfattarmenn.

Ok. Ingen ungfoler. Men Neil framstår jo då som ekstra nydeleg. Og Ragnar. Ekstra nydeleg.

Advertisements