Dotter mi går i andre klasse. Bokstavane kunne ho før skulestart, og ei lita stund var lekser og lesing noko ein kom gjennom utan for mykje motstand. Men så blei det så keisamt. Lese same, vesle, keisame bit tekst fem gonger, for vaksne med stive smil og pedagogisk oppmuntrande tilbakemeldingar. Etterkvart freista me gjere det heile meir gøyalt, ho fekk i oppgåve å lese teksten ein gong med operastemme, ein gong med baktusstemme og så bortetter. Ho fekk kviskre, ho fekk synge. Men framleis, etter halvanna års lekselesing er det ikkje gøy med Tuba Luba.

I ettermiddag var det plutseleg noko heilt anna.
Ho las teksten høgt, med innleving. Ikkje berre fem gonger, men sju, åtte, eg trur kanskje ti gonger. Like gøy kvar gong.

lekselesing3lekselesinglekselesing2

 

 

 

 

 

Og kvifor var det brått så inderleg inspirerande å lese om att og om att?

Fordi det på andre sida av kjøkenbordet sat ein femåring og skratta like høgt kvar einaste gong.

publikum

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ungar treng også eit oppriktig nøgd publikum for å glede seg over å lese opp.

Reklamer