Bøkene om Barbapappa frå 1974 kom ut på nytt i 2006.
Teikningane er vakre kunstverk der 70-talets alvor (i høve verdiar), leik (i høve autoritetar) og syreestetikk er blanda med art nouveau.

Eg vart nyleg gjort merksam på at desse kunstverka er sensurerte i 2006-utgåva.

Omslaget frå 1974 med tobakk (øverst) og sensurert utgåve frå 2006 nederst

All tobakksbruk er fjerna: På omslaget er ein sigarett og ei pipe fjerna, på side 6 er ein mann med sigarett sensurert, side 23 ein mann med sigarett, og på sidene 26 og 27 mann med pipe, samanlikna med originalen frå 1974. I tillegg er ein mann med ei flaske alkohol fjerna.

Det er synd.

Fordi ein redigerer allereie utgitte kunstverk, og fordi det sannsynligvis røper at liknande sensur også gjeld ny kunst.
I USA har dei lenge sensurert alt som bryt med «gode kristne familieverdier» fra barne- og ungdomsbøker (skildringar av homofile, førekteskapelig sex osb) fordi bøkene blir stjåle frå biblioteka.
Her heime sensurerer me altså bileter av vaksne som bruker rusmidler. Det er nok «godt ment» (det er vel sensur alltid), men det innebærer både innskrenking av kunstnerisk fridom, innskrening av ytringsfridom, og at ein del barn ikkje får spegla røynda si i den kunsten dei opplever.
Dei eineste bøkene der ølflasker og sigaretter inngår, er dei barnebøkene der det er gått veldig galt, der mamma ikkje vil vakne og der lille Jesper ikkje veit kven som kan hjelpe han. Men ei normalisering og ei lett og ikkjeproblematiserende måte å snakke om rus på (som har vist seg å være den einaste måten ein letter skam/tabu omkring rus på) er altså sensurert.

Advertisements