Villbil

På jobb har eg laga meg nokre enkle reglar som eg gjerne deler med dei som kjem og ber om hjelp.

Til dømes pleier eg seie at ein skal hoppe over gjerdet der det er lågast, elles ender det med at ein ikkje hoppar i det heile. Altså: Gjer det enkelt.

Det rare er at no, når eg veit kva eg skal, og det slett ikkje er SÅ vanskeleg, driv eg og hoppar rundt som ein blind og nyforelska villbil. Eg har til dømes bakt boller, kjøpt løpesko (alle som kjenner meg veit kor rart det er), eg har sprunge i skogen, eg har sett film, eg har shoppa nye neglelakkar og lakka tjue negler.

Eg veit kva som skal til. Skrive.

Men neimen om eg hoppar dit sånn heilt med ein gong. Her er det kenguru på speed og valium.

Her er det marihøne med bind for augene og humle med lisens til å drepe.

Hopp.

Hopp.

Men slett ikkje dit eg skal.

Advertisements